fa اثربخشی کارگاه آموزشی «تربیت کودک اندیشمند» بر مشکلات رفتاری کودکان و خودکارآمد پنداری والدگری عمومى General پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">زمینه:</span></span></strong><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;"> بروز مکرر مشکلات رفتاری کودکان، می</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">‌</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">تواند بر تحول کودک تأثیر منفی داشته یا در بلندمدت تسهیل</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">‌</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">کننده رفتارهای ضد اجتماعی و ارتکاب جرم باشد، امّا مسأله این است که آیا این رفتارها می</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">‌</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">تواند متأثر از مهارگری شرایط محیطی کودک، توسط مراقبین، باشد؟ <strong>هدف:</strong> هدف این پژوهش، بررسی اثربخشی کارگاه آموزشی تربیت کودک اندیشمند بر خودکارآمدپنداری والدین و مشکلات رفتاری کودکان بود. این آموزش مبتنی بر رویکرد حل‌مسأله به شیوه بین</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">‌</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">فردی است. <strong>روش:</strong> روش این پژوهش شبه آزمایشی با طرح&nbsp; پیش آزمون-پس آزمون تک گروهی انجام شده است. یک نمونه 64&nbsp; نفره (43 مادر و 21 پدر) از والدین دارای کودک پیش دبستانی و دبستانی به روش نمونه</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">‌</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">گیری در دسترس انتخاب شدند. جلسات کارگاه، هفته</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">‌</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">ای یک بار در 9 جلسه 2 ساعته برگزار گردید. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش عبارت بودند از پرسشنامه مشکلات رفتاری (آیبرگ، 1978) و پرسشنامه خودکارآمد پنداری والدگری (دومکا&nbsp; و همکاران، 1996). <strong>یافته&shy; ها:</strong> یافته &shy;ها، فرضیه اثربخشی آموزش تربیت کودک اندیشمند را بر مشکلات رفتاری مورد تأیید قرار داد (0/01 ></span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">p</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">) امّا بر خودکارآمد پنداری والدین اثر معنادار نداشت (0/05 <</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">p</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">). <strong>نتیجه&shy; گیری:</strong> بر اساس یافته&shy; ها می&shy; توان نتیجه گرفت والدینی که قادر به یافتن روش</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">‌</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">های حل‌مسأله مناسب هستند و گزینه</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">‌</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">های بین فردی متنوعی را مورد ارزیابی قرار داده و در رفتار خود منعکس می</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">‌</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">سازند، کودکانی با مهارت حل‌مسأله بهتر پرورش می</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:12.0pt;">‌</span></span></span><span style="font-family:b zar;"><span style="font-size:12.0pt;">دهند.</span></span><span dir="LTR"></span></div> <div style="text-align: justify;"><strong>Background:</strong> The repeated incidence of behavioral problems in children may negatively affect their development or facilitate antisocial behaviors and crime in the long term, but problem is, whether these behaviors may influenced by controlling children&rsquo;s environmental conditions. <strong>Aims:</strong>&nbsp; This study examined the effects of teaching the Raising a Thinking Child (RTC) program to parents on parenting self-efficacy and children&#39;s behaviors. These programs are based on the interpersonal problem-solving approach. <strong>Method:</strong> The research method was single group quasi-experimental with pre and post design.&nbsp; To this end, samples of 64 parents (34 mothers and 21 fathers) of pre-school and elementary-school children were selected through convenience sampling. A workshop was held once a week for 9 two-hour sessions. Data collection instruments were Eyberg&rsquo;s (1978) Child Behavior Inventory (ECBI) and Dumka&#39;s Parenting Self-Agency Measure (PSAM). <strong>Results:</strong> the findings confirmed the effects of the RTC program on behavior problems (0.01< p), however, this program did not significantly affect parenting self-efficacy. <strong>Conclusions: </strong>It can be concluded that, parents who can find effective problem-solving methods, evaluate a variety of interpersonal options, and reflect these options in their behaviors, raise children with better problem-solving skills.</div> کودک متفکر, روش حل مسئله, مشکلات رفتاری کودک, خودکارآمد پنداری والدین thinking child, problem solving method, child behavior problems, parents self-efficacy 419 426 http://psychologicalscience.ir/browse.php?a_code=A-10-1-56&slc_lang=fa&sid=1 Mohsen Shokoohi-Yekta محسن شکوهی یکتا myekta@ut.ac.ir 1003194753284600564 1003194753284600564 Yes University of Tehran دانشگاه تهران Rouhollah Shahabi روح الله شهابی 1003194753284600565 1003194753284600565 No Institute of Humanities and Cultural Studies پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی